Sprawa dotyczy niekonstytucyjności przepisów ograniczających prawo do świadczeń pielęgnacyjnych dla opiekunów dorosłych osób niepełnosprawnych. Przepisy różnicują uprawnienia w zależności od momentu powstania niepełnosprawności, co narusza zasadę równości i godności osoby ludzkiej.
Liczba opiekunów osób niepełnosprawnych pozbawionych świadczeń
Utracone świadczenie pielęgnacyjne na osobę miesięcznie
Czas od wyroku K 38/13 bez pełnego wykonania przez ustawodawcę
Naruszone przepisy Konstytucji RP
Skarga konstytucyjna SK 18/22 dotyczy art. 17 ust. 1b ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych w zakresie, w jakim uzależnia prawo do świadczenia pielęgnacyjnego od powstania niepełnosprawności nie później niż do ukończenia 18. roku życia albo w trakcie nauki w szkole lub w szkole wyższej, jednak nie później niż do ukończenia 25. roku życia.
Fundacja Etyki Prawnej reprezentuje grupę ponad 200 000 opiekunów, którym odmówiono świadczeń wyłącznie z powodu daty powstania niepełnosprawności ich podopiecznych. Przepis ten tworzy arbitralny podział na "lepszych" i "gorszych" opiekunów, co jest sprzeczne z konstytucyjną zasadą równości (art. 32 Konstytucji RP) oraz obowiązkiem państwa do udzielania pomocy osobom niepełnosprawnym (art. 69 Konstytucji RP).
Trybunał Konstytucyjny w wyroku z 21 października 2014 r. (K 38/13) już raz stwierdził niekonstytucyjność podobnego przepisu, jednak ustawodawca nie wykonał tego wyroku w sposób pełny, tworząc nową wersję przepisu, która nadal dyskryminuje część opiekunów.
Fundacja wnosi o stwierdzenie, że zakwestionowany przepis jest niezgodny z art. 2, art. 32 ust. 1 i 2 oraz art. 69 Konstytucji RP.